Ingezonden stuk voor de Spreekbuis in de Bunschoter

Hieronder mijn inzending zoals ik die gedaan heb voor de Spreekbuis in De Bunschoter. Het is de afgezwakte versie. In het origineel was ik nog wat bozer. Collega liberalen hebben mij daarop gewezen. Vandaag realiseerde ik me trouwens dat ik opwinding rond de openstelling van de ijsbaan op zondag nog was vergeten.

Waar we ons al niet druk over maken.

Terwijl de wereld om ons heen langzaam in elkaar stort, maken wij ons hier lokaal zorgen over hele andere zaken. De inspiratie voor deze reactie kreeg ik toen ons geluiden van de overkant van het Eemmeer bereikten. Ik dacht meteen: “hier gaat iemand zich vast weer druk over maken”.

Allereerst hebben we onze biogas centrale. Het bedrijf houdt zich aan alle regels die er bedacht zijn (en regels maken dat kunnen we in Nederland), is innovatief en groen bezig en toch wordt het publiekelijk aan de schandpaal genageld. Recent hoorde ik zelfs een hele nieuwe beschuldiging. Het bedrijf zou voedsel aan de keten onttrekken terwijl mensen in andere delen van de wereld van de honger omkomen. Nu heb ik niet zo’n verstand van biogascentrales maar de voedselresten die er in gaan houden geen mensen in leven tegen de tijd dat het in centraal Afrika aan komt.  Ik denk zelfs dat we de hongerigen definitief uit zouden roeien. Ik weet ook niet of we de voedselbank er een plezier mee doen.

Wat ben ik door collega’s uitgelachen toen enige tijd geleden in de regionale en landelijke pers artikelen verschenen over dat de Spakenburgers klaagden over de vislucht. Ik had absoluut geen weerwoord terwijl ik natuurlijk ook trots ben op dit dorp. Kennelijk zijn we vergeten dat toen ik hier in 1973 kwam wonen, het visafval in open vrachtauto’s werd vervoerd. Bij een te snel genomen bocht lag het gewoon op straat en fietsten we er om heen. Niemand die zich er druk over maakte.

We haalden opnieuw de pers toen de kiosk op het strand in brand werd gestoken. Voor de buitenwereld totaal onbegrijpelijk. Weer stond ik met mijn mond vol tanden. Recent gingen binnen de politiek zelfs stemmen op om een ondernemer te verbieden op zondag een ijsje te verkopen op het strand. Iets wat conform landelijke wetgeving overigens helemaal niet te verbieden is. De kiosk moet nu zelfs verplaatst worden zodat deze minder zichtbaar is voor de mensen die zich er aan storen. Gelukkig heeft dit bericht de buitenwereld nog niet bereikt.

En toen kwam afgelopen zondag. Natuurlijk had ik het ook gehoord. Wij wonen aan het Eemmeer, de wind (belangrijke factor bij waar we ons aan storen in dit dorp) kwam toevallig van die kant en dus kregen wij ook de volle laag. Ik dacht meteen daar gaan we weer. Ik heb niet wakker gelegen van het geluid maar van mijn angst dat we ons er weer druk over gingen maken. Naar later bleek ging het hier om een evenement met alle vergunningen die er nodig zijn maar wij maken er natuurlijk weer een punt van. Had de wind de andere kant op gestaan (en dat is meestal het geval) dan had niemand zich er druk over gemaakt. Het was nog erger dan ik kon vermoeden. De politiek greep zelfs naar het zware middel van schriftelijke vragen aan het college. Ik denk zelfs dat ze de polder het liefst weer onder zouden laten lopen. Gelukkig had ons college al actie ondernomen om langs diplomatieke weg informatie in te winnen.

We hebben dus echt niets anders om ons druk over te maken. Dat terwijl onze voetbalclubs in het rijtje rechtsonder staan, onze nieuwbouwprojecten het bijzonder moeilijk hebben, er inwoners van Bunschoten naar de voedselbank gaan, bedrijven om ons heen failliet gaan of mensen moeten ontslaan, de gemeente er een flink aantal taken bij krijgt waar we nog helemaal niet op voorbereid zijn, de gemeentes misschien groter moeten worden en we onze zelfstandigheid verliezen, er steeds meer winkels leeg staan en/of verpauperen en de bouw van een hotel waarschijnlijk ook niet van de grond komt. Daarom mijn oproep aan de plaatselijke politiek: “hebben we nu echt niets anders om ons druk over te maken?”

Het politieke seizoen is weer begonnen!

Deze week is de lokale politiek weer van start gegaan. Afgelopen maandag hebben we een constructieve fractievergadering gehad en gisterenavond is de commissie Ruimte gehouden. Hierbij een klein verslagje.

Aller eerst is het ons opgevallen dat er veel door het college afgedaan wordt met een schriftelijke mededeling. De commissie heeft natuurlijk geen tijd om alles te behandelen maar er worden nu wel heel veel onderwerpen afgedaan met een schriftelijke mededeling. Daarom heeft de VVD er maar liefst 3 ter bespreking gevraagd voor een nadere toelichting. Ik pik er even eentje uit.

Er is ooit een regeling geweest dan wanneer je snippergroen had gekocht en je ging erop bouwen dan was je verplicht tot een nabetaling. Naar nu blijkt is onze gemeente dit de afgelopen jaren vergeten te innen. Er is, volgens wethouder Nagel, verzuimd om bij een vergunningsaanvraag te toetsen of er sprake was van snippergroen. Een beetje zuur voor toekomstige kopers van snippergroen. Zoals het er nu naar uitziet gaan die namelijk de hogere prijs betalen, of ze er nu wel of niet op gaan bouwen. Volgens de VVD niet bepaald rechtsgelijkheid. Volgens de wethouder gewoon een verandering van beleid.

Verder werd er een brief behandeld van Stichting Schaliegasvrij Nederland. Het blijkt dat er “een bedrijf”  (niemand weet wie) een aanvraag heeft gedaan om o.a. in onze provincie proefboringen te doen. De brief maakt ons bang voor allerlei dramatische effecten van deze proefboringen. De VVD is benieuwd naar een meer genuanceerd verhaal over dit onderwerp. We worden op onze wenken bediend. De minister heeft de aanvraag niet in behandeling genomen tot er een groot onderzoek naar alle voor- en nadelen is afgerond. We hopen ons dan een mening te kunnen vormen.

In het Ontwerp Gemeentelijk Verkeer- en vervoerplan 2013-2017 viel ons op dat er geschermd werd met een daling van het aantal ongevallen in het verkeer. Wanneer we echter naar de cijfers kijken, valt dit nogal mee. De verschillen zijn in ieder geval te klein om ons zelf op de borst te rammen. Dat is best wel een beetje zuur wanneer je je realiseert dat er de afgelopen jaren miljoenen zijn gestoken in allerlei maatregelen om de veiligheid te verbeteren. Natuurlijk vindt de VVD verkeersveiligheid ook uitermate belangrijk maar het zou toch wel prettig zijn wanneer we resultaat zagen van al onze inspanningen.

Wat nog veel vervelender is, is dat we in de toekomst eigenlijk niet meer over goede ongevallenstatistieken kunnen beschikken. Hier is volgens wethouder Nagel niets aan te doen. Het lijkt erop dat we beslissingen in de toekomst dus op gevoel moeten gaan doen. Zo kun je dus ook weinig meer fout doen. Geen goede zaak volgens de VVD.

Bij de Notitie dorpsrandzone aan de westzijde van de gemeente vroegen wij ons af waarom deze notitie tot stand gekomen is. Volgens de VVD had dit achterwege kunnen blijven omdat we beschikken over uitstekende bestemmingsplannen en landelijke regelgeving. De notitie onderzoekt of we extra regels kunnen stellen aan “bouwsels”  en onderhoud van tuinen en gebouwen aan de dorpsrand. De VVD zit hier niet op te wachten. Wij beschouwen dit als betutteling. We kunnen echter leven met de verklaring van wethouder Nagel dat vooruitlopend op het bestemmingsplan wonen-west men gekeken heeft of er een kwaliteitsverbetering mogelijk was. Dit bleek niet haalbaar. Bovendien heeft het onderzoek intern plaatsgevonden binnen de begroting. Dus geen adviesbureau’s.

De klapper was natuurlijk de discussie over de stankoverlast van de biogascentrale. Natuurlijk zijn wij van mening dat mening dat het dorp geen overlast mag hebben van het bedrijf. Aan de andere kan kun je wel weten dat wanneer je aan de rand van een industrieterrein woont waar veel met vis gewerkt wordt, je overlast kunt hebben. Die overlast is er dan ook al meer dan 30 jaar. De visindustrie biedt in Bunschoten flink wat werkgelegenheid. De VVD wil dan ook niet meewerken aan de hetze tegen dit bedrijf. De CAP heeft zelf gedreigd met sluiting. Dat is grootspraak want die bevoegdheid ligt helemaal niet bij de gemeente Bunschoten. De VVD will alleen discussiëren over feiten en niet over meningen, gevoelens en emoties. Er zijn 113 klachten binnengekomen bij de provincie. Een kleine deel daarvan is als terecht bestempeld en een groot deel als mogelijk terecht. Wij zouden wel eens willen weten van hoeveel bewoners die klachten afkomstig zijn. Is het 1 bewoner die 113 keer geklaagd heeft of zijn het 113 bewoners die 1 keer geklaagd hebben? In het eerste geval heeft 1 iemand er last van. In het andere geval is het mogelijk maar 1 keer voorgekomen. De waarheid zal wel ergens in het midden liggen. We zijn ook nieuwsgierig hoeveel CAP achterban er bij de klagers zit. De CAP voert namelijk al een tijdje een strijd tegen het bedrijf. Via onze achterban komen wij ook niet aan de zo nodige informatie. Daar zijn eigenlijk geen of nauwelijks klachten. Gelukkig heeft de provincie toegezegd flink wat aanvullend onderzoek te gaan doen over de aard en omvang van de overlast. Bovendien heeft Van de Groep aangegeven dat de stankafsluiting sinds begin deze week eindelijk goed is ingeregeld. Daarom zijn we verheugd dat de commissie heeft besloten af te wachten of dit heeft gewerkt en de aanvullende onderzoeken van de provincie. We moeten dus een paar maanden wachten maar dan hebben we ook wat.

Onze fractievoorzitter, Henk van de Mheen, heeft nog wel aan de orde gebracht of het verstandig is dat de fractievoorzitter van de CAP, Rikkert Heinen, over dit onderwerp het woord voert. De heer Heinen woont namelijk in het gebied waar stankoverlast zou worden ervaren. Daar treedt dus een vermenging op van algemeen en persoonlijk belang. Geen goede zaak maar de voorzitter kapte het onderwerp af. Dit onderwerp komt ongetwijfeld nog wel eens op de agenda.