Wat is er allemaal aan de hand?

Vanavond het “bloggen” maar weer eens opgepakt. In de aanloop naar de verkiezingen lijkt het me sowieso goed regelmatig te laten horen waar ik nu eigenlijk voor sta.

Allereerst hebben we natuurlijk het gedoe in Spanje. Catalonië verklaart zichzelf onafhankelijk. Uiteraard is het tegen de grondwet maar negeren kun je het niet. Wat doet de Spaanse regering? Die gooit olie op het vuur door de lokale regering buiten werking te stellen. Ik snap eigenlijk die Catalanen wel. De financiële positie van Spanje is een drama. De siesta nog steeds niet afgeschaft en Catalonië houdt Spanje nog een beetje overeind. Je kunt het solidariteit noemen maar tot welk punt is dit normaal? Eigenlijk is het Europa in het klein. Ik ben dan ook benieuwd hoe het afloopt. Ik vind het eigenlijk wel een goede testcase.

Het CDA geeft vast aan dat de uitkomst van het referendum over de sleepwet zal worden genegeerd. Sterker nog, het hele raadgevend referendum zal afgeschaft worden. Het beetje vertrouwen dat de Nederlandse burger nog in de politiek had is hiermee natuurlijk nu echt compleet de grond in geboord. Er is geen betere manier om FvD en de PVV nog verder te laten groeien. Negeer gewoon de mening van het volk. Die snappen er niets van. En dan niet willen begrijpen hoe partijen als het FvD zo aan populariteit winnen. Ik hoop echt dat de coalitie op dit vlak nog tot inkeer gaat komen. Het negeren van de mening van een meerderheid van het volk gaat uiteindelijk natuurlijk niet goed.

Lokaal heeft Rick het CDA ook tegen de haren in gestreken. Recent streek wethouder Nagel alle eer op over de inkomsten (lullige 5 miljoen) van de precariobelasting. Dat schoot Rick, en mij natuurlijk ook, in het verkeerde keelgat. De reactie van het CDA was dat we het op de man speelde. We hebben die man notabene moeten dwingen het in te voeren. Alleen hij was op een gegeven moment nog tegen. Hoe kun je dat dan aan de kaak stellen zonder op de man te spelen.

Dat was het voor nu.